نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۸ دی ۱۳۸٧

     شب از مهتاب سر میره

     تمام ماه توی آبه

     شبیه عکس یک رویاست

     تو خوابیدی، جهان خوابه!

      

     زمین دور تو میگرده

     زمان دست تو افتاده

     تماشا کن، سکوت تو

     عجب عمقی به شب داده

      

     تو خواب انگار طرحی از

     گل و مهتاب و لبخندی

     شب از جایی شروع میشه

     که تو چشماتو می بندی...

      

               تو را آغوش میگیرم

               تنم سرریز رویا شه

               جهان قد یه لالایی

               توی آغوش من جا شه

                

               تو را آغوش میگیرم

               هوا تاریکتر میشه

               خدا از دستهای تو

               به من نزدیکتر میشه

                

               زمین دور تو میگرده

               زمان دست تو افتاده

               تماشا کن، سکوت تو

               عجب عمقی به شب داده

                

          تمام خونه پر میشه

          از این تصویر رویایی

          تماشا کن، تماشا کن

          چه بیرحمانه زیبایی...

         

                           (روزبه بمانی- داریوش اقبالی)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٧

      و بازهم  زمستان،

      زمستانی که برای تو نوید شکفتن دارد و

      برای من حسرت نداشتن!

      زمستانی که قرار بود بیایی و بمانی

      ولی رفتی و... نماندی!

      نه... نمی خواهم دوباره از رفتن بگویم

      این بار آمدن است...

      آمدن تو و زمستان، باهم

      بیا روزهای زمستان را ورق بزنیم!

      یک... دو... سه...

      نترس! زیاد دور نمی شویم

      قرار نیست که به بیست برسیم

      همان نوزده کافی است!

      همان که به شگفتن برسیم ما را بس...

      همان که بدانم آمده ای و هستی!

      باید این سالهای آمدنت را جشن بگیریم

      و به میمنت این حضور

      این بودن تا سالیان دور

      ترانه سر دهیم...

      می بینی، با تو زمستان هم دیدنی است

      حالا دیگر زمستان را هم دوست دارم... مژه

     

                                          (کوچه گرد)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧

     سلام ای ماه خونین ، ای محرم

                                  مه دلدادگی ، وصل مکرم

                             ***************

 ( چقدر این یه مصرع پایینی رو دوست دارم... برید تو عمق معنی! )

 

    القمه تشنه ی سبوی حسین....

                                                  یا ابوالفضل








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:۳٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ دی ۱۳۸٧

      رفتی و ندیدی که بی تو چه تنهام

      ندیدی که بریدم، رسیده به اینجام

    

            رفتی و.... بغض امانم نمی دهد!

            می ترسم تا ته جاده نرسد، پاهام

    

      آخر چرا؟ کجا؟ کی؟... خدای من

      اینروزها پر از سوال و معمام

    

            فکر کرده ای که نیستی کنار من؟

            ندیدی که افتادی به جان غزلهام!

    

      شاید هم نرفتی و همین دور و بر

      کنار کوچه ای، نشستی به تماشام

    

            شاید پیش منی و... خواب... آه نه

            لعنت به این خوابها و به رویام

    

                                       (کوچه گرد)