نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳۸٧

     بلندی یلدایت را می خواهم

     که با دیدنت

     مهتاب را به شبهایم دعوت کنم

     بارانی ترین شب را

     با تو می خواهم

     تا در کنارت

     واژه های ناگفته شعرم را

     تمام کنم...

     اما افسوس که بارانی می شوی

     وقت مهتاب!

     و مهتابی می شوی،

     وقت باران...

    

                        (کوچه گرد...)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱:٢٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٧

 

     آسمون رو تن کوچه

     شر و شر داره می باره

     تن کوچه سرده سرده

     چون مث من غصه داره

                                       نگو از روز جدایی

                                       کمی با من مهربون باش

                                       آخه این رسم وفا نیست

                                       با من و دل همزبون باش

   

        اینجا من بی تو می میرم

        پشت دیوارهای سنگی

               بی تو حتی دیگه اینجا

                                بارون هم نداره رنگی...

   

     عکستو دادی به دستم

     گفتی واسه یادگاری

     قسمم دادی یه روزی

     منو چشم به راه نذاری

   

                گفتی تو شبهای تاریک

                تویی ماه آسمونم

                     کاش بشه تا ته دنیا

                                   آسمون تو بمونم...

      

     حالا این کوچه و بارون

     عکست و چشم تر من

     قسمت مونده رو قلب

     خسته و ناباور من

    

          نیستی و بی تو نشستم

          پشت دیوارهای سنگی

                 کاش بدونی بی تو اینجا

                                  بارون هم نداره رنگی

           

      بارون هم نداره رنگی.....................

    








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸٧

می شنوی، باران را...؟

چه بی تابانه می بارد بر این شهر

می شنوی، ضربان قلبم را...؟

چه نومیدانه می کوبد بر این در

هر دو فریادت می کنند

هر دو دل تنگند برایت

یادت هست،

چگونه شروع شد قصه ما ؟

با یه آواز چکاوک

دل سپردیم ما به رویا...

رفتیم و رفتیم و رفتیم

بی خبر از کار دنیا!

چه شبها کز برایت

خواب و رویا را رها کردم

به یادت،

باران را نگاه کردم

برای دیدن رویت،

کوچه گردی کردم و از پا نیفتادم...

یادت هست؟

و حالا منم و این کوله بار جدایی ها

خسته از تنهایی و تن ها

مانده ام در انتظار

تا کی رسد فصل بهار

         

 

    می شنوی؟ هنوز می بارد و می بارم

    هنوز نگاهم به آسمان است...

                                             (کوچه گرد...)      

    

 








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٧

     خط می زنم،

     تمام ساده نوشتن هایم را

     تلخی شعرهایم را...

     له می کنم،

     همه دلتنگی هایم را

     دوست داشتنی هایم را...

     و فراموش می کنم،

     کوچیدن مهتاب شبهایم را...

    

     نه... لج کرده ام!

     می خواهم برایت بنویسم

     می خواهم برایت بارانی شوم

     می خواهم دلتنگت بمانم

     می خواهم دوستت داشته باشم

     می خواهم عاشقت بمانم...

       

 

                                         (کوچه گرد...)