نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آبان ۱۳۸٧

     برای قاب عکست نازنینت

     به روی دیوارهای سرد کوچه

     میخ  می کوبم،

     ویا حک می کنم آن را

     میان این دل همیشه آشوبم

     نترس جانم! چیزی نیست...

                        تنهام، ولی خوبم!

     با دردهایم می سازم و

     بر چارچوب خاطرات کهنه، مصلوبم

     غمگین نشو،

     گر پلکهایم روی هم رفته است!

     نمی خواهم به چشمانت بیفتد چشم مرطوبم...

     از این اشک و از این بغض،

     تمام دفترم پر شد

     در و دیوار را پر می کنم از عشق مکتوبم...

                                 (کوچه گرد...)

     

 








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ آبان ۱۳۸٧

توی جاده، تک و تنها

یه مسافر، توی شبها

کوله بار غم، رو دوشش

صدهزار قصه، تو گوشش

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

 

رو تنش گرد مصیبت

توی مرداب حقیقت

طعم تلخ یه جدایی

اونو با غم داده عادت

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

 

دستهای سرد و سیاهش

چشمهای مونده به راهش

یه کسی بوده که رفته

زندگی شده تبــاهش

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

                    فقط اینجا رو نمی خواست

                    بی صدای بی صدا رفت...

 

فقط اینجا رو نمی خواست

بی صدای بی صدا رفــت...

                              رفــــــت...

                                     رفــــــــت...

 








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸٧

 

     سه نقطه های تو، با هزار واژه و من

     در تب یک نقطه از لبت مانده ام بی تاب

     کابوس نبودن تو و شب گریه های من

     آرزوی دیدن بی پرده ی شما در خواب

      

     خاطرات بارانی و من و شبهای مهتاب

     میان این همه رویا، فقط تویی کمیاب

     خسته در جاده های خیال، تو را می جویم

     همیشه اضطراب بود سهم من زین خواب

      

     کجاست آنکه زمن آتشی بگیراند؟

     بسازد از تن خسته ام قطعه های مذاب

     بیا و تمام کن انتظار را در من

     بدون شرح و سه نقطه... پر از حکایت ناب

      

     روزگار غریبی است نازنین، می دانم

     نه حرف مانده برایم نه عشقهای مجاب

     یکی بود و نبود و... تنها ماندم و هنوز

     در تب یک نقطه از لبت مانده ام بی تاب

                                                     (کوچه گرد)

                                         








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٤:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٧

        می شنوی باران را ؟!

        هنوز می بارد و.... می بارم !

        هنوز نگاهم به آسمان است...

        هنوز دلم در آرزویت جاریست...

        می شنوی؟!

        ...








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳۸٧

 

     برای تا تو رسیدن، شهاب کم دارم

     برای لمس نگاهت، سراب کم دارم

    

     برای از تو گفتن، واژه ها نایابند

     صدای حبس شده، شعر ناب کم دارم

    

     تنم سوخته از سوز نگاه مهربانت

     برای آه لبت، جواب کم دارم

    

     بیا ساقی و جان تازه ام ده

     برای مستی ام، جام شراب کم دارم

    

     در این سرما چه تنها مانده این تن

     هوای داغ پراز آفتاب کم دارم

    

     بمان و حرفی از رفتن نزن با من

     میان ماندن و رفتن، انتخاب کم دارم

    

                                  (کوچه گرد)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٢:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ آبان ۱۳۸٧

 

کنار نهر تنهایی

من و یاد تو و آن بی وفایی

من و شعر و تب و... گاهی نسیمی!

بیا بشنو سخنهایم

تو هم بیگانه ای با غم!

تو ای محبوب پیشینم!

به یادت مانده آن شب

چه ها کردی با رویای شیرینم؟

تو رفتی و ندانستی

که دل فنجان چینی نیست!

جدایی بود و ماند و تا ابد جاریست...

 

گمان کردی که رفتی و دلم

خاموش می ماند؟

گمان کردی که بارانی نمی بارد؟

ندیدی آن چراغ آسمانی،

چه روشن بر سر کار است!

ندانستی  چرا این گونه هایم

خیس و نمدار است؟!...

 

تو ای محبوب پیشینم!

که یادت، تا قیامت

مانده در فکر پریشانم...

بدان بعد تو، مهتاب همچنان زیباست

و خورشید دلم

گرمی ده فردا و فرداهاست...

                                    (کوچه گرد)