نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳۸۸

     یک پیام کوتاه

          به شماره ای که نمی دانم

     یک شعر زیبا

          برای کسی که نمی دانم

     پیامی از عمق حسرت

     و نوشته هایی از سر بیکاری!

     این روزها همه با این چیزها دل خوشند

     و من

          شماره ای ندارم

     فقط با آسمان، ریسمان می بافم!

     مثل همان گاه و بیگاه هایی که

     شعر می نویسم

          برای کسی که نمی دانم

    

 

 

                                         (کوچه گرد)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸۸

 

     زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی

                           از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

    

 

     چوگل گر خرده ای داری خدا را صرف عشرت کن

                                که قارون را غلطها داد سودای زراندوزی

    

 

     به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی

                                 به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

    

 

     سخن در پرده می گویم چوگل از غنچه بیرون آی

                         که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

    

 

     ندانم نوحه قمری به طرف جویباران چیست

                          مگر او نیز همچون من غمی دارد شبان روزی

    

 

     جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع

                         که حکم آسمان این است اگر سازی و گرسوزی...

    

                                                 (حافظ شیرازی)