نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ آبان ۱۳۸۸

    چقدر سخته که عشقت رو به روت باشه، نتونی همصداش باشی!

    چقدر سخته که یک دنیا بها باشی، نتونی که رها باشی!

    چقدر سخته که بارونی بشی هرشب، نتونی آسمون باشی!

    چقدر سخته که زندونی بمونی بی درو دیوار، نتونی همزبون باشی!

     

    چقدر سخته که چشمات رنگ غم باشه ولی ظاهر پر از خنده...

    چقدر سخته که عشقت آسمون باشه ولی آسون بگن چنده...

    چقدر سخته کلامت ساده پرپر شه، نتونی ناجی اش باشی...

    چقدر سخته که رفتن راه آخر شه، نتونی راهی اش باشی...








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٧:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٦ آبان ۱۳۸۸

     تو نیستی...
     نیستی که ببینی چگونه بی تو
     لحظه هایم بی چراغ مانده
     نیستی که ببینی
     بی تو
     چه عذابی است با مهتاب بودن و
     به مهتاب نگاه کردن
     تو نیستی اما
     صدایت هست
     صدایی که هنوز برایم
     از کوچه و آن شب می گوید
     آن شب مهتاب بی تو...
     برگرد،
     می خواهم برای لحظه ای
     با چشمانت رویایی شوم
     می خواهم بارانی شوم...

    

                              (کوچه گرد...)