نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٩:٢۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ۱۳۸٩

 

   یک سال گذشت...

   یک سال از پرواز خواهر عزیزم گذشت... از ندیدن هاش... نبودن هاش...!

   یک ساله که دلتنگشم!... یک ساله که فقط عکسش رو می بینم و...

   شعری که روی در خونه ی جدیدش حک شده رو زمزمه می کنم:

 

  

      لالایی لالا ، بخواب ای گل نازم

                                     که واسه چشای تو قصه می سازم

     لالایی لالا ، بخواب ای گل شب بو

                                          میری به سفر مثل کوچ پرستو

     لالایی لالا ، بخواب ای گل سوسن

                                      همه ی فرشته ها روتو می بوسن

     لالایی لالا ، بخواب آروم و کم کم

                                         دیگه نمی باره چشای تو از غم

 

 








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:۱٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳۸٩

     وقتی از دردهایت می گفتی

     تمام دل خوشی هایم را

     به تو بخشیدم!

     اما وقتی گریه هایم را دیدی

     با سر انگشت نیشخند

     به کلبه ی ویران دلم

                     تلنگر زدی!

     بی آنکه

     سماجت اشکهایم را بفهمی

     بی آنکه بدانی در میان کوچه پس کوچه ها

     خواهم مرد...

    

     اکنون در میان تب خاطره ها

     چه چیزی برایم سوغات آورده ای؟

     هیچ...!

     قلبی که با جوهر قرمز هم رنگ نمی شود!!!

    

                                            (کوچه غریب...)








نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩

     ای به رنگ اشکهای گرم شمع

     ای نگاهت مرهم زخم بهار

     ای عبور تو غروب آرزو

     ای ز شبنم های رویا یادگار

                         کوچه دل با تو زیبا میشود

                         تو شفا بخش نگاه عاشقی

                         مهربانی، نازنینی، مثل عشق

                         با تمام شاپرکها صادقی

     چشم هایت خیس باران

     دست هایت حس نوازش

     قلب دریایی تو آرام و من

     پر نیاز و پر ز خواهش!

                         قلب من یک کوچه تاریک بود

                         با تو روشن شد، مثل ماهتاب

                         تو شدی راز شکفتن، من شدم

                         آن کوچه گرد کوچه های ماهتاب

    

     ای تماشای تو یک حس لطیف

     با تو خاک کوچه ها بارانی ست

     بی تو صد نیلوفر عاشق هنوز

     در حصار عاشقی زندانی ست

                         قلب من تقدیم چشمان تو شد

                         عشق یعنی تا ابد آبی شدن

                         عشق یعنی لحظه ای بارانی و

                         لحظه ای شفاف و مهتابی شدن

     عشق یعنی لذت یک آرزو

     عشق یعنی یک بلای ماندگار

     عشق یعنی هدیه ای از آسمان

     عشق یعنی یک صفای سازگار

                         عشق یعنی زنگ تکرار نگاه

                         عشق یعنی لحظه ای زیبا شدن

                         عشق یعنی قطره بودن سوختن

                         عشق یعنی راهی دریا شدن...