نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ آذر ۱۳۸٧

     و من فریاد خواهم شد
     از این مهر سکوت سرد و اجباری
     تو را  فریاد خواهم زد
     تو را با بی وفایی های چشمانت
     تو می دانی
     من از ماندن،
     رکود و انجماد لحظه های پوچ و پوشالی،
     چه بغضی در گلو دارم...
     تو می خوانی غم چشمان عاشق را
     تو می دانی ، تو می خوانی
     خوب می دانم
     گریزی از من و ردی که بر قلبم
     به جا ماند از عبورت،  نیست!
     نگاهم کن، فقط یکبار...
     فقط یکبار، تا شاید بفهمم راز کوچ بی صدایت را
     منم، با خاطراتی در غبار و مه
     و دردی که برایش هیچ درمان نیست
     پی درمان نمی گردم
     تو را با دردهایت دوست می دارم...

     

                                   (پـیـچــک؟!...)