نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٧

      و بازهم  زمستان،

      زمستانی که برای تو نوید شکفتن دارد و

      برای من حسرت نداشتن!

      زمستانی که قرار بود بیایی و بمانی

      ولی رفتی و... نماندی!

      نه... نمی خواهم دوباره از رفتن بگویم

      این بار آمدن است...

      آمدن تو و زمستان، باهم

      بیا روزهای زمستان را ورق بزنیم!

      یک... دو... سه...

      نترس! زیاد دور نمی شویم

      قرار نیست که به بیست برسیم

      همان نوزده کافی است!

      همان که به شگفتن برسیم ما را بس...

      همان که بدانم آمده ای و هستی!

      باید این سالهای آمدنت را جشن بگیریم

      و به میمنت این حضور

      این بودن تا سالیان دور

      ترانه سر دهیم...

      می بینی، با تو زمستان هم دیدنی است

      حالا دیگر زمستان را هم دوست دارم... مژه

     

                                          (کوچه گرد)