نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:٢٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ بهمن ۱۳۸٧

     به شقایق سوگند

     که تو بر میگشتی!

     و برای بودن

     و برای ماندن

     شعر هم می گفتی!

     دلم این حادثه را باور داشت...

     باغبان کوچه، دلخوش از این بودن

     کوچه ها را می شست

     کوچه گرد قصه، شاد از این ماندن

     واژه هایی می بافت،

     واژه هایی بی وزن!

     قافیه کم کرده!

     ...

     موجها رقص کنان،

     ابرها آب فشان،

     دشتها زوزه کشان،

     همه از شوق تو و آن نسیم سحری!

      

     ای نسیم سحری!

     من نگویم که نرو

     ولی هر روز به این کوچه بیا...

    

                                       (کوچه گرد...)