نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٦:٥۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ تیر ۱۳۸٦

                         بانوي آواز ايران درگذشت...

                         دو تا از آهنگهاي آلبوم آخرش رو روي ديوارهاي كوچه مي نويسم!

          شاید اگر دائم بودی کنارم
          یه روز می
 
دیدم که دوست ندارم
          می خوام برم که تا ابد بمونم
          سخته برای هر دومون می
 
دونم

                 فکر نکنی دوری و اینجا نیستی
                 قلب من اونجاست
،
تو تنها نیستی
                 خودم میرم
،
عکسام ولی تو قابه
                 می
 
شنوه حرفو ولی بی جوابه

          رفتنه من شاید یه امتحانه
          واسه شناخت تو
،
تو این زمونه
          غصه نخور زندگی رنگارنگه
          یه وقتایی دور شدنم قشنگه


                 مراقب گلدونه اطلسی باش
                 یه وقتایی منتظره کسی باش
                 کسی که چشماش یه کمی روشنه
                 شاید یه قدری هم شبیه منه

   

                                 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

                                                   هیچکی از رفتن من غصه نخورد
                                                   هیچکی با موندن من شاد نشد
                                                   وقتی رفتم، کسی قلبش نگرفت
                                                   بغض هیچ آدمی فریاد نشد

                          وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
                          وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
                         دل من میخواست تلافی بکنه
                         پس چشه، هیچ کسی عاشقم نکرد

                                                       وقتی رفتم نه که بارون نگرفت
                                                       هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود
                                                       اگه شب میرفتم و خورشید نبود
                                                       آسمون خوب میدونم مهتابی بود


              دم رفتن کسی گفت سفر بخیر 
              که واسم غریب و نا شناخته بود
              اما اون وقتی رسید که قلب من
             همه آرزوهاشو باخته بود

                        چهره هیچ کسی پژمرده نبود
                        گلا اما همه پژمرده بودن
                        کسائیکه واسشون مهم بودم
                        همه شاید یه جوری مرده بودن


                                                 وقتی رفتم نه که بارون نگرفت...
                                                   هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود...
                                                      اگه شب میرفتم و خورشید نبود...
                                                            آسمون خوب میدونم مهتابی بود...