نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٩:٥٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٠

   خداحافظ سلام ِ گرم عمرم              خداحافظ هجای عشق بازی

   درودی نیست دیگر در قلم آی        خداحافظ محبت، دوست بازی

   ...

   ببین دلگیر و بی تابم

                           ببین خاموش و دربندم

   ببین امشب به هر واژه نسیم مرگ می بندم...

   دگر باران ِ امشب را،

                          نمی بینم

                                    نمی خندم!!!

   ببین دنیای پستم را

                           و انسانهای بی مایه

   دمی با من سر عشق است

                                 به یک آن نقش یک سایه!

   محبت نوشدارو شد درون آشنایانم

                           خداگون زیستن چیست؟

                                              کلامی لق زنان بر کنج یک پایه!

   به سازم می نوازم سالها رنجی و آوازی

                                  و این گیتار پر دردم

                                                 قرارم می دهد مانند یک دایه!

   ...

   خداحافظ ترانه های بی معنا              خداحافظ همه اشعار تکراری

   خزان عمر من اینجاست                 در این دنیای بی بندی و بی باری!

   ...

   فراموشی غذای روز آدمها

                                  به هر صبحی و هر شامی

   ببین باران ِ اشکم را

                     و هر دم آآآه پر دردم

                                          ز هر کس یا که هر نامی!!!

   ببین رقصم مترسک وار

                                      در این دنیای دلقک وار

   دمی سالسا، دمی تانگو

                                     ولی بی جان، عروسک وار

   نمی خواهم دگر باشم

                مسیح ِ مادر و ترسا

                                 تمام عمر من بگذشت

                                                چه بی حاصل! چه تلخک وار!!!

   ...

   خداحافظ همه عمرم                          خداحافظ سر پرشور و بی تابم

   روم از یاد هر کس با شتاب نور           خداحافظ همه شبهای بی خوابم!

   ...

   ببین این بیت آخر را

                            به بغضی مرگزا گویم

   بدان مردن به از ماندن

                            و من در این دم آخر: خداحافظ نمی گویم

  (درسای پرچین خیال...)