نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ٢:۱۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٢ شهریور ۱۳۸٦

    اینم همون شعر و ترانه ای که قولش رو داده بودم!  فقط به خاطر تو...

 

     عصر ما عصر فريبه، عصر اسمهاي غريبه،
     عصر پژمردن گلدون، چترهاي سياه تو بارون،
     شهر ما سرش شلوغه، وعده هاش همه دروغه،
     آسموناش پر دوده، قلب عاشقاش كبوده،
                    كاش تو قحطي شقايق، بشينيم توي يه قايق،
                    بزنيم دل رو به دريا، من و تو تنهاي تنها!

     خونه هامون پر نرده، پشت هر پنجره پرده،
     قفسا پر پرنده، لباي بدون خنده،
     چشما خونه سواله، مهربون شدن محاله،
     نه براي عشق ميلي، نه كسي به فكر ليلي،
                    كاش تو قحطي شقايق، بشينيم توي يه قايق،
                    بزنيم دل رو به دريا، من و تو تنهاي تنها!

     اونقده ميريم كه ساحل، از من و تو بشه غافل،
     قايقو با هم مي رونيم، اونجا تا ابد مي مونيم،
     جايي كه نه آسمونش، نه صداي مردمونش،
     نه غمش نه جنب و جوشش، نه گلاي گلفروشش،
                    مثل اينجا آهنين نيست،
                                   مثل اينجا آهنين نيست!


          پس ببين، يادت بمونه، كسي هم اينو ندونه،
                         زنده بوديم اگه فردا، وعده ما لب دريا!!