نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٦

      گفتی: بارون میاد، می شنوی؟

              صدای بارون و شب تاریک دریا و تنهایی من و تو...

 

      گفتم: وقتی تو هستی، وقتی صدای تو هست،

             صدای بارون گم می شود!

             تو صدای آواز بارونی...

 

      گفتی: پنجشنبه شد و شب مهتاب!

             دوباره حرفها با دل بی تاب...

 

      گفتم: دوباره پنجشنبه و من و کوچه و صدای یار

             دوباره آشفتگی های این دل بی قرار...

 

      گفتی: باز شروع شد! نوشتن ها و دوستت دارم های ساده...

 

      گفتم: باز همون آش و همون کاسه

            همون کوچه، همون جاده

            همون راه بی پایان، با پای پیاده...

            همون داشتن، همون خواستن

            همون ترس نداشتن، ترس رفتن

            همون عشق و همون حسرت

            من و ماندن در آرزویت، تا قیامت...

    

                                       (کوچه گرد...)