نويسنده : (کوچه گرد...) ; ساعت ۱۱:٤٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ خرداد ۱۳۸٧

 

   کوچه وقتی که نباشی، رگ خشکیدهء شهره

   ماه تو گوش خونه گفته، دیگه با پنجره قهره

  

        سقف دلبستگی بی تو

                        واسه من سایه نداره

        دلم از روزی که رفتی

                        دیگه همسایه نداره

    

   تو پی کدوم ستاره، پشت ابرا خونه کردی؟!

   رفتی و چیزی نگفتی، گریه رو بهونه کردی...

  

        من سوال سادهء  تو

                        تو جواب مشکل من

       ردپای رفتن تو

                       روی صحرای دل من

 

   وقتی آسمون شبهام، زیر سایهء چشاته

   وقتی حتی این ترانه، رنگ غربت صداته

        نمی ذارم این دو راهی، سر راه ما بشینه

        نمی ذارم این جدایی، رنگ فردا رو ببینه

 

   شبو با فانوس اشکت، می برم به روشنایی

   با تو می رسم دوباره، به طلوع آشنایی

  

        "می دونم هرجا که باشی

                         دل تو اهل همین جاست"

        "واسهء من و تو اینجا

                         اول و آخر دنیاست"

    

   کوچه وقتی که نباشی........