مسافر...

توی جاده، تک و تنها

یه مسافر، توی شبها

کوله بار غم، رو دوشش

صدهزار قصه، تو گوشش

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

 

رو تنش گرد مصیبت

توی مرداب حقیقت

طعم تلخ یه جدایی

اونو با غم داده عادت

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

 

دستهای سرد و سیاهش

چشمهای مونده به راهش

یه کسی بوده که رفته

زندگی شده تبــاهش

 

          نمی دونم که کجا بود!

          نمی دونم که کجا رفت...!

                    فقط اینجا رو نمی خواست

                    بی صدای بی صدا رفت...

 

فقط اینجا رو نمی خواست

بی صدای بی صدا رفــت...

                              رفــــــت...

                                     رفــــــــت...

 

/ 36 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سارا آرامش

سلام بر بهار سبز...لینکی توی دلم...لینکت کردم.[گل]

شیرین

یه چیزی بگم ؟ این شعر مال کاوه یغماییه یا شبیهشه؟ آخه من از کل شعرش این رو یادمه : فقط اینجا رو نمی خواست بی صدای بی صدا رفت ... خیلی هم این رو دوست دارم ...

سامره

سلام.وب شما رو توی کافی نت از طریق مرورگر دیدم.زیباست.به من هم سری بزن[گل]

آتریسا

درود بر دوست شاعرم... شما هر هنگامی که قدم زنان بیایید برای من دلنشین خواهد بود... به دیری و زودی نمی اندیشم... ....... در مورد دستانم بوی خاک گرفت ابتدا همین به ذهنم رسید اما دلیل تغییرش مقایسه ای بود که میخواستم بین جسم آسمانی و جسم گٍلی انجام دهم... بی نهایت سپاسگزارم از توجه تان[گل]

لیلا

وای من عاشق این ترانه ام[گل] اولش که داشتم میخوندم احساس کردم آشناست[نیشخند]آخرش فهمیدم کدوم آهنگه[زبان][خجالت]

اسحاق نجم الدین

سلام: شعر قشنگی است؛ موسقیی شانه به شانه شعرت می آید. موفق باشی. راستی سری هم به نشر ماه بزن و اگه دوست داشتی وب را لینک کن.